W latach 1937 – 1939 oficer kontrwywiadu. Kampanię wrześniową odbywał w 22 Dywizji Piechoty Górskiej (Podhalańskiej). Po rozbiciu dywizji i ucieczce z niewoli niemieckiej przybywa do Olkusza. Przystępuje do organizowania pierwszej organizacji konspiracyjnej z byłych harcerzy drużyny gimnazjalnej (był jej drużynowym w latach 1935 – 1937), pod kryptonimem „10”. Niebawem wraca, na rozkaz otrzymany od gen. Tokarzewskiego, do Warszawy, do tworzącej się organizacji wojskowej „Służba Zwycięstwu Polski”, obejmując stanowisko szefa Wywiadu Wojskowego Warszawy – Dzielnica Centrum – kryptonim „Dworzec Główny”. W tym czasie używa pseudonimu „Grom”. W 1941 r. jest szefem kontrwywiadu Okręgu Południowo-Wschodniego WZW „Orzech”, obejmującego województwa lwowskie, stanisławowskie, tarnopolskie i w pierwszym okresie na krótko wołyńskie. W 1943 r. wraca do Warszawy, obejmując funkcję dowódcy Batalionu IV „Dęby” AK (okręg warszawski). Występuje pod pseudonimem „Woronicz”. Po wojnie aresztowany.
up
up
